Gisterenavond trapte Newcastle United af tegen Chelsea. Head Coach Steve Bruce zag vele spelers terugkeren uit de lappenmand en gaf onder andere Jonjo Shelvey, Allan Saint-Maximin en Cairan Clark weer een basisplaats. Verrassend keerde ook Emil Krafth als rechtsback in het elftal. Hij kreeg de voorkeur boven Fabian Schar en Florian Lejeune. Bij Chelsea trad alsnog aan N’Golo Kante. Reece James stond in de basis, hij tekende eerder deze week een verbeterd contract met een duur van 5,5 jaar.

Bij the Toon zat de schrik er meteen goed in. Binnen 10 minuten moest men een enorme domper incasseren. Jetro Willems zet een goede blok in op Hudson-Odoi maar schreeuwde het uit van de pijn. Onze landgenoot liep een linker knieblessure op en grote vermoedens zijn dat het om zijn kruisband gaat. Per brancard moest hij het strijdtoneel verlaten en gevreesd wordt dat hij dit seizoen niet meer inzetbaar is. Dit maakte zijn toekomst ook in het ongewis aangezien Newcastle United hem dolgraag permanent wilde overnemen van Eintracht Frankfurt maar men nu eerst moet afwachten wat de ernst van de blessure is. Matt Ritchie verving Willems op de linksback\left winger positie. Het duel werd weer hervat en werd uitermate interessant. Joelinton trof namens the Toon de lat nadat hij een voorzet van Emil Krafth met een header richting doel wist te koppen maar de bal spatte uiteen op de deklat. Ook de gasten troffen de lat ware het niet dat de zeer listige flink van Tammy Abraham in offside position was en zodoende het gevaar was geweken. Newcastle zocht in een boeiend voetbalduel de aanval op en kreeg via Miguel Almiron een free kick toegewezen nadat er sprake was van een omschakelmoment. Matt Ritchie dacht slim te zijn en nam de vrije trap snel, Joelinton kende vrije doorgang en scoorde maar referee Chris Kavanagh keurde de treffer af aangezien de bal bij de vrije trap niet stil lag. Een duel die zich afspeelde in een hoog tempo en een goede atmosfeer werd met een 0-0 stand afgerond om aan de Engelse thee te gaan.

Twee ongewijzigde teams traden weer aan voor het tweede bedrijf. Het duel werd meteen doorgepakt waar het de eerste helft mee eindigde; hoog tempo, boeiend en kansen voor beide teams die speelden vanuit een goede organisatie. Tammy Abraham kreeg twee goede kansen. Met name zijn tweede kans had een treffer moeten opleveren aangezien de jonge Engelsman vanuit de kluts plus een Newcastle been de bal in de loop kreeg maar de spits kwam niet goed uit met zijn passen en schoof de bal in de korte hoek al strompelend naast. Ondertussen gooide Steve Bruce local lad Sean Longstaff in de ploeg voor de Zweed Emil Krafth. Met nog een kleine 20 minuten op de klok was het de vraag of dit voetbal gevecht nog een winnaar ging opleveren. Chelsea rook bloed en ging op zoek naar de openingstreffer. Men pompte de bal in the Magpies box en via een header kwam de bal opnieuw voor de voeten van Abraham. De spits wist de bal listig nipt langs de sterk keepende Martin Dubravka te liften maar Matt Ritchie wist de bal voor de doellijn – nadat de bal de paal licht raakte- weg te werken. Zodoende ging een goede kans voor de Londenaren gevlogen. Newcastle zocht naar een treffer maar creĆ«erde te weinig. Toch kreeg men een corner in the dying seconds of the game. De corner werd eerst afgeslagen maar Allan Saint-Maximin bracht de bal opnieuw al krullend in. Isaac Hayden won het duel van Rudiger en schampte de bal met zijn gezicht richting doel. Al stuiterend was Hayden’s inzet Chelsea-goalie Kepa van dichtbij te machtig en raakte de bal het net. St. James’ Park ontplofte van vreugde waarmee the Toon een gestolen zege boekte op the Blues. Final score, 1-0.